MMAA : Merchant Marine Alumni Association

ช่องเมสสินา (MESSINA STRAIT)จากเมืองท่า MERSEILLE (ฝรั่งเศส) ไป GENOA (อิตาลี) มองเห็นเกาะ CHARTEAUDIF ซึ่งเคยเป็นคุกขังนักโทษในหนังสือเรื่อง มองเตคริสโต เป็นเกาะขนาดเล็ก   ดูเหมือนป้อมหรือปราสาทมีหน้าผาสูงชันไม่มีที่ราบ  จึงเป็นเหตุให้เมื่อนักโทษฟาเรียตายในคุก ผู้คุมต้องเอาศพใส่กระสอบนำไปโยนทิ้งที่หน้าผาทำให้เอดมันดังเตเข้าไปอยู่ในกระสอบแทนฟาเรียและหนีคุกออกมาได้สำเร็จ   แต่ถ้าเอาศพฟาเรียไปฝังเสีย  เอดมันดังเตก็คงไม่มีโอกาสหนีไปหาสมบัติตามลายแทงของฟาเรียได้
จาก GENOA ไปยัง HAIFA (อิสราเอล) เส้นทางผ่านช่องแคบ MESSINA ซึ่งเป็นช่องระหว่างเกาะ SICILY กับปลายรองเท้าบู๊ตของประเทศอิตาลี มีเกาะเล็กๆ ชื่อ STROMBOLI มองเห็นได้ในระยะไกลในเวลากลางคืน เป็นแสงไฟสีแดงพุ่งขึ้นไปจากเกาะตลอดเวลา เมื่อเรือเข้าไปใกล้จึงเห็นว่ามันเป็นธารลาวาของภูเขาไฟไหลออกมาตลอดเวลา เกาะนี้อยู่ทางตอนเหนือของช่อง MESSINA หลายสิบไมล์ ซึ่งใช้เป็นที่หมายในการเดินเรือเป็นอย่างดี เราผ่านช่องนี้เมื่อประมาณเที่ยงคืน ถือเป็นธรรมเนียมชาวเรือที่ Officer จะต้องโยนขวดเหล้ามีเหล้าอยู่ประมาณ 1 ใน 3 ของขวดเพื่อมิให้ขวดจมน้ำ อาจจะโยนกล่องใส่บุหรี่หรือใส่จดหมายลงไปด้วยเพื่อเป็นการขอบคุณเจ้าของที่ ที่เรือแล่นผ่านไปโดยปลอดภัยไม่ต้องเสียค่าผ่าน และคงจะได้ผ่านมาอีกส่วนจดหมายนั้นผู้ใดเก็บได้ช่วยส่งต่อให้ด้วย หรือผู้ใดจะลองส่งจดหมายเสี่ยงหาคู่ก็ได้

มีเรื่องไม่ค่อยสบายใจกับต้นเรือ
เรือมาถึง PORTSAID (อียิปต์) ตอนเช้า ต้องจอดรอเข้าคลองสุเอซที่ปากคลองด้วย การผูกทุ่นหัวท้ายโดยใช้เชือก 2 เส้นผูกทุ่นที่หัวเรือ และ 2 เส้นเช่นกันผูกทุ่นท้ายเรือ และมีเชือกไกข้างผูกโยงจากหัวเรือและท้ายเรือกับพุกบนฝั่งเพื่อให้เรืออยู่ในลักษณะขนานกับฝั่งตลอดเวลา เมื่อมีเรือแล่นผ่านในที่แคบเช่นนั้นจะเกิดอาการดูดเข้าหากัน และผลักออกจากกันเมื่อพ้นไป จึงต้องมีเชือกไกด์ข้างเพื่อยึดตัวเรือมิให้ออกนอกแนวมากนัก
ตอน 2 ทุ่ม มีเรือบรรทุกน้ำมันขนาดใหญ่มาแล่นออกจากคลองสุเอซ หัวเรือของเราจะเบนเข้าหาเรือลำนั้น เชือกที่โยงไว้หัวเรือตึงขึ้นทุกทีๆ จนสลัดตัวออก
ยามหัวเรือรีบรายงานให้ทราบ ต้นเรือกับต้นหน (3) รีบวิ่งที่หัวเรือเพื่อช่วยกันต๋งเชือกไว้ และผูกเสียใหม่ แต่มิได้เรียกเราไปช่วย
เมื่อจัดการเสร็จแล้วทั้งสองคนคงเหนื่อยมากจึงแวะเข้ามาต่อว่าเราที่ห้องพัก ดูซิ! มือไม้ฉันดำไปหมด! ลองจับดู! ทำไมไม่ไปทำงาน อย่าถือว่าเป็นนายทหารจะอยู่แต่บนสะพานเดินเรือ ต้องฝึกเรียนรู้และทำได้ทุกอย่าง
เราขอโทษเพราะไม่ทราบว่าจะต้องเข้ายามเรือจอดในลักษณะเรือจอดผูกทุ่นเช่นนี้ (ความจริงต้นเรือจะเป่านกหวีดเรียกเราก็ได้แต่ก็มิได้ทำ การเรียกผู้ใดไปทำงานนอกเวลาต้องจ่ายค่าล่วงเวลา ยกเว้นผู้ฝึกงานไม่ต้องจ่ายค่าล่วงเวลา)
 ตอน 2 ยาม ผม ออกจากยามเดินลงมาเห็นต้นเรือหนีบขวดเบียร์และถือจานของกินจนล้นมือ เห็นกันแว๊บๆ ไม่มีคำทักทาย
 คล้อยหลังไปเพียง 2-3  ก้าว  ได้ยินเสียงต้นเรือทำของหล่นแตกเพราะไม่มีมือเปิดประตูห้อง ผมไม่กล้าเข้าหน้า ถอยกลับดีกว่า เป็นเรื่องน่าอึดอัดใจในการวางตัว  เพราะทั้งลำเป็นคนเดนมาร์กทั้งหมด  เราเพียง 3 คนที่เป็นคนต่างชาติ ต้องมีน้ำอดน้ำทนเป็นอย่างมากจึงจะอยู่กับเขาได้

การเดินเรือผ่านคลองสุเอซใช้เวลาประมาณครึ่งวัน เพราะต้องแล่นไปเป็นคอนวอยความเร็วไม่เกิน 10 น๊อต
แบ่งเป็นคอนวอยเรือรบ (ถ้ามี) คอนวอยเรือสินค้าธรรมดา และคอนวอยเรือบรรทุกน้ำมัน
มีนำร่องพร้อมด้วยนายท้ายเรือใหญ่ และกว้านเรือบดขึ้นไปบนเรือใหญ่ 2 ลำ (ทางหัว 1 ลำ ท้ายอีก 1 ลำ พร้อมคนประจำเรือบด)
 พร้อมที่จะรับส่งเชือกจากเรือใหญ่ไปผูกกับพุกบนฝั่งคล้อง ซึ่งมีไว้เป็นระยะ ระยะทั้งสองฝั่งหากมีปัญหาในการนำเรือ
สมัยนั้นคลองสุเอซมีขนาดเล็กไม่กว้างพอให้เรือสวนกัน จนกว่าจะถึงทะเลสาบกลางคลองชื่อ THE GREAT BITTER LAKE
ซึ่งเป็นที่คอนวอยแล่นสวนกัน เรือแล่นผ่านคลองสุเอซมาโดยเรียบร้อย ไปแวะเติมน้ำมันเชื้อเพลิงที่เมือง ADEN ก่อนเดินทางเข้าสมุทรอินเดียไปออสเตรเลียซึ่งใช้เวลาเดินทางประมาณ 17 วัน ........

พิธีข้ามเส้นอิเควเตอร์ (เส้นศูนย์สูตร)

จากทะเลแดงไป MELBOURNE (ออสเตรเลีย) เรือจะต้องแล่นข้ามเส้นอิเควเตอร์ เป็นธรรมเนียมของชาวเรือที่สำคัญจะต้องทำพิธีดังกล่าว
ขณะนั้น เรือของเราอยู่ที่แลตติจูด ประมาณ 5 – 6 เหนือ แต่เราทำพิธีเสียก่อนไม่ต้องรอให้ไปถึงแลต.0 จริงๆ เพราะวันนั้นเป็นวันเสาร์ เมื่อคืนตอน 3 ทุ่ม พระสมุทรได้ส่งผู้แทนชุดหนึ่งมาเยี่ยมกัปตันเรือ มีการตีฆ้อง-เคาะกระป๋องให้เป็นที่ครึกครื้น และฉายไฟสีเขียวไปยังคนเหล่านั้น ให้ดูเหมือนว่าขึ้นมาจากทะเลจริงๆ ตัวเขียวไปหมด เพื่อแจ้งให้ทราบว่าพระสมุทรจะมาเยี่ยมเรือพรุ่งนี้จะขัดข้องประการใดกัปตันตอบไม่ขัดข้องและมอบของขวัญ (เหล้า บุหรี่) ไปให้พระสมุทรเป็นการตอบแทนน้ำใจ

รุ่งขึ้นตอนบ่าย 2 โมง มีการรัวระฆังเรือ เปิดหวูดเตือนหลายครั้งให้ทราบทั่วกันว่าขณะนี้ขบวนของพระสมุทรราว 10 คนกำลังมาถึง คนเหล่านั้นแต่งตัวแปลกๆ ตามถนัด บางคนทาตัวจนดำมืด บางคนก็ถืออาวุธต่างๆ ที่หาได้เช่น เครื่องมือทำความสะอาด เป็นต้น ตรงมาพบกัปตันเรือที่คอยอยู่เพื่อทักทาย จับไม้จับมือกันตามธรรมเนียมและเชิญพระสมุทรและธิดาพระสมุทรไปนั่งบนบัลลังก์คู่กัน ข้างหลังมีธงชาติเดนมาร์กและธงชาติออสเตรเลียคู่กัน (แต่ไม่มีธงชาติไทย)   มีบ่อน้ำโดยเอาผ้าใบกั้นแล้วสูบน้ำใส่ในบ่อ มีผู้เข้าร่วมพิธี 23 คน ในจำนวนนี้มีผู้โดยสารชาย-หญิงชาวออสเตรเลีย 1 คู่เข้าร่วมพิธีด้วย (มีผู้โดยสารชาวออสเตรเลียมากับเรือลำนี้รวม 8 คน) ผู้เข้าร่วมพิธีให้ไปรวมอยู่ทางท้ายเรือ ตำรวจพระสมุทรจะกรูเข้าไปจับตัวใครก่อนก็ได้ (ผู้หญิงโดนก่อนเพื่อน)ถูกกุมตัวไปคารวะพระสมุทรด้วยการจูบบริเวณเท้าพระสมุทรซึ่งได้ราดซอสมะเขือเทศไว้แล้วพาตัวไปพบ CHIEF STEWARD ลงชื่อให้เครดิตเบียร์จำนวนหนึ่ง แล้วนำตัวไปตรวจสุขภาพ เสร็จแล้วหมอให้ยากิน 3 เม็ดโตๆ รสชาติแปลกๆ กินเข้าไปไม่ได้หรอก     
ต่อจากนั้นนำตัวไปชำระร่างกายตรงปากบ่อซึ่งสมมติว่าเป็นทะเลตรงบริเวณเส้นศูนย์สูตร มีช่างตัดผมรออยู่ที่ปากบ่อ และอีกคนเฝ้าอยู่ในบ่อ เป็นอันเสร็จสิ้นการชำระร่างกายให้สะอาด ต่อจากนั้นให้ไปส่องกล้องชมเส้นอิเควเตอร์ว่าเป็นอย่างไร อยู่ตรงไหน กล้องส่องจะเป็นขวดเบียร์สองใบผูกแว่นสีกระดำกระด่างดูเป็นตัวตลก ขั้นสุดท้ายเป็นการถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก ให้เรานั่งแอ๊คท่าอย่างดี พอนับระวัง 1-2-3 ที่กล้องจะเป็นกระบอกฉีดยาสีดำใส่ตัวเราเลอะเทอะไปหมดไม่ถือสากันเป็นอันเสร็จพิธี มีบางคนขัดขืนไม่ยอมปฏิบัติตามขั้นตอน โดยเฉพาะการจูบเท้าพระสมุทร จะถูกตำรวจพระสมุทรจับตัวไปลงโทษและเสียค่าปรับคิดเป็นเบียร์ กี่โหลตามแต่ตกลง เบียร์เหล่านั้นจะนำไปเลี้ยงดูให้ภายหลังตอนค่ำมีอาหาร เครื่องดื่ม และกัปตันเรือเป็นผู้มอบประกาศนียบัตรผ่านเส้นอิเควเตอร์ให้แก่ผู้เข้าร่วมพิธีทุกคน ต่อจากนั้นเป็นการรื่นเริงซึ่งผู้โดยสารชาวออสเตรเลียได้มาร่วมงานเลี้ยงนี้ด้วยอย่างเป็นกันเอง.......

ทะเลาะกับเจ้าหน้าที่ศุลกากรออสเตรเลีย


เมื่อเรือสินค้าเดินทางมาถึง SYDNEY ผู้โดยสารชาวออสเตรเลียทั้งหมดขึ้นจากเรือที่ท่าเรือแห่งนี้ต่อมามีเจ้าหน้าที่ศุลกากรออสเตรเลีย 2 นาย เข้ามาตรวจในที่พักของเรา โดยที่คนหนึ่งมีอาการเมาแปล้เข้ามานั่งในห้องนั่งเล่นของเรา หยิบบุหรี่ของเราไปสูบ แถมยังกินกาแฟของเราอีกโดยไม่ได้รับอนุญาต 
เราเชิญเขาออกไปข้างนอก เพื่อนเราอีกหนึ่งอารมณ์ร้อนไปหน่อยตะโกนไล่ GET OUT! และผลักออกไปข้างนอกห้อง ศุลกากรผู้นั้นมาบอกว่า  เดี๋ยวจะกลับมาอีก เราบอก YES! เชิญเลย ต้นหนเข้าสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้นเราชี้แจงให้ฟังตามความเป็นจริง เมื่อต้นหนไปแล้วสักครู่หนึ่ง เจ้าหน้าที่ศุลกากรอีก 4-5 คนเข้ามาช่วยรื้อข้าวของของพวกเรากระจุยกระจายไปหมด นาฬิกาปลุก กล่องบุหรี่ ผ้าพันคอผู้หญิง ซื้อพรมจากอียิปต์ ของ SOUVENIR ผู้หญิงแม้กระทั่งกางเกงแพรที่ใส่นอน เหล้า บุหรี่ ถูกยึดไปหมด กัปตันอุตส่าห์แต่งกายลงมาช่วยเจรจากับเจ้าหน้าที่ศุลกากรแต่ไม่เป็นผล เพราะอ้างว่าเราไม่แจ้งรายการสิ่งของที่นำติดตัวมา วันต่อมาเจ้าหน้าที่ศุลกากร (คงจะเป็นระดับหัวหน้า) มาที่เรืออีกเรา 3 คนถูกเรียกไปที่ห้องกัปตันเรือเราได้ของส่วนตัวบางอย่างคืน แต่ถูกปรับอีกคนละ 2-4 ปอนด์ ด้วยเหตุผลไม่แจ้งรายการทรัพย์สินและใช้กำลังขัดขืนเจ้าพนักงาน

กัปตันเรือ (HR.LYNGE PERTERSEN) เป็นคนใจดีมาก ใจดีและร่าเริง ซึ่งทางการเดนมาร์กขอร้องให้ท่านช่วยสอนภาษาเดนมาร์กแก่พวกเราเป็นประจำเกือบทุกวัน จึงได้มีโอกาสชี้แจงถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้ท่านรับทราบ สรุปได้ว่าเจ้าหน้าที่ศุลกากรขี้เมาคนนั้นคงนึกว่าพวกเรา 3 คนเป็นกุ๊กประจำเรือ โดยหารู้ไม่ว่าเราเป็นนายทหารเรือไทย ได้รับทุนจากสหประชาชาติให้มาฝึกกับเรือของชาติเดนมาร์ก เขาจึงแสดงอาการค่อนข้างถ่อยกับพวกเรา ด้วยบารมีของกัปตันเรือผ่านไป ทางเอเย่นต์เรืออย่างไรไม่ทราบ อีก 3-4 วัน

ต่อมาเมื่อเรือเดินทางไปถึง NEW CASTLE เจ้าหน้าที่ศุลกากรมาที่เรืออีกครั้งหนึ่งคราวนี้เอาสิ่งของที่ยึดไปในส่วนที่ยังเหลืออยู่มาคืนทั้งหมด พร้อมทั้งคืนเงินค่าปรับให้ด้วย ส่วนเจ้าหน้าที่ศุลกากรขี้เมาคนนั้นคงจะหมดอนาคตในอาชีพนี้ไปโดยปริยายเป็นอันว่าเรื่องนี้เลิกแล้วกันไปด้วยดี

ผู้โดยสารแปลกปลอม (BLIND PASSENGER)

ช่วงนี้เป็นการเดินทางเที่ยวที่ 2 กับเรือ M/S SONGKHLA (สงขลา) จาก PORT  SWETTENHAM (มาเลเซีย) ไป  SINGAPORE มีเรื่องไม่น่าคาดคิดเกี่ยวกับผู้โดยสารแปลกปลอมตกค้างในเรือ ขณะเรือกำลังออกจาก PORT SWETTENHAM นายยามประจำเรือได้ไปพบกรรมการคนหนึ่งนอนหลับอยู่บริเวณท้ายเรือ จึงนำตัวไปพบกัปตันเรือบนสะพานเดินเรือ กัปตันเรือโมโหมากไล่เจ้านั่นลงไปอยู่ที่ดาดฟ้าเรือและไปพูดกับนำร่อง นำร่องบอกว่า OK ไปกับเรือ PILOT ด้วยกันได้ พอนำร่องพูดกับคนในเรือ PILOT ว่าจะมีคนเพิ่มมาอีก 1 คน พูดกันอยู่นานสุดท้ายคนในเรือ PILOT ซึ่งเป็นเรือยนต์ลำเล็กๆ ตอบ NO! ไม่รับอ้างว่าทะเลมีคลื่นไม่ปลอดภัย นำร่องจึงไต่บันไดลิงไปจากเรือเพียงคนเดียว  ผลสุดท้ายเรือสงขลาต้องรับภาระพาผู้โดยสารแปลกปลอมไปยังเมืองท่าต่อไปด้วยคือ SINGAPORE ต้นเรือโมโหมากเมื่อเกิดเรื่องเช่นนี้ ถือเป็นข้อบกพร่องของนายยามเรือจอดเป็นอย่างมากให้ผมไปสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม ทราบเพียงชื่อ YANG MUTOO อายุ 19 ปี ที่อยู่ไม่ชัดเจนทางเรือต้องแจ้งข้อเท็จจริงให้ทางการตำรวจสิงคโปร์ทราบว่าจะส่งผู้โดยสารแปลกปลอมขึ้นที่นั่น นับว่าเป็นเรื่องยุ่งยากและเสียเวลามาก จึงควรจะมีมาตรการเกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้และเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเรือเข้าท่าที่เป็นสังคมนิยมหรือคอมมิวนิสต์จะมีผู้โดยสารแปลกปลอม โดยที่ตั้งใจจะหนีออกหนีออกนอกประเทศหลบซ่อนตัวอยู่ในระวางเรือ เป็นต้น.......